WIERZBA KRZEWIASTA
Jej bogaty system korzenny bardzo dobrze sprawdza się jako naturalna oczyszczalnia
gleby z metali ciężkich, oraz związków toksycznych. Korzenie wierzby krzewiastej
są w stanie wychwycić nawet do 80% zanieczyszczeń.
W przyszłości może odegrać bardzo ważną rolę
w ochronie środowiska.Jej znaczenie
doceniane jest już dziś i plantatorzy nie mają większych problemów z uzyskaniem
środków pomocowych z Unii Europejskiej.
Brykiet wyprodukowany z wierzby krzewiastej jest bardzo kaloryczny i zbliżony do
kaloryczności miału. 1kg brykietu z wierzby krzewiastej odpowiada 0,8kg węgla.
Może stać się alternatywą dla węgla, ponieważ brykiet jest prawie dwukrotnie tańszy.
ŚLAZOWIEC PENSYLWIAŃSKI
Ślazowiec pensylwański to roślina sprowadzona
do Polski w latach 50-tych.
Jest rośliną wieloletnią
a okres jej użytkowania szacuje się na 15-20 lat.
Ważne jest odpowiednie zadbanie o grunt
w pierwszym roku sadzenie roślin. Młode
sadzonki potrzebują odpowiednio dużo światła. Teren powinien być dobrze odchwaszczony.
W późniejszych latach rośliny są w stanie same
się obronić przed chwastami.
Siew można przeprowadzać zwykłymi siewnikami zbożowymi lub buraczanymi,
wysiewając w kwietniu na głębokość 2 cm około 5 kg nasion na hektar.
Łodygi ślazowca mogą osiągnąć nawet do 4m wysokości. Mogą posłużyć jako pas
przydrożny, oddzielający i oczyszczający od mniej odpornych
na zanieczyszczenia roślin.
Ich uprawa najczęściej jest wykorzystywana jako materiał energetyczny.
Ślazowiec pensylwański ustępuje pod względem kaloryczności drewnu bukowemu
jedynie o 20-30%. Większym ciepłem spalania charakteryzują się cieńsze łodygi.
TOPINAMBUR
Topinambur inaczej zwany słonecznikiem bulwiastym jest silnie spokrewniony z
popularnym słonecznikiem zwyczajnym. Naturalnie występuje w Ameryce Północnej.
opinambur uprawiany był przez Indian jeszcze przed odkryciem Ameryki przez
Kolumba. Do Europy został przywieziony w 1615 r, przez francuskiego
podróżnika Samuela de Champlain. Przez następne 200 lat jego uprawa stała się
popularna w Europie. W czasie I wojny światowej we Francji był jedną
z ważniejszych roślin uprawnych.
Topinambur jest rośliną bulwiastą osiągającą 2-4 m wysokości.Roślina występuje
w postaci pojedynczych łodyg o średnicy do 30 mm.
Cechą charakterystyczną jest
silnie rozwinięta część podziemna - roślina wytwarza pędy podziemne tzw. bulwy.
Topinambur jest mało wymagający pod względem warunków klimatycznych i glebowych.
Do celów energetycznych wykorzystuje się części nadziemne
oraz bulwy. Zeschnięte, nadziemne części rośliny można bezpośrednio spalić,
przerobić na brykiet lub pelet. Bulwy natomiast wykorzystywane są do produkcji bioetanolu.
RÓŻA WIELOKWIATOWA
Róża wielokwiatowa w warunkach naturalnych spotykana jest m.in. na terenie Polski.
Roślina występuje w formie bardzo wysokich i szerokich krzewów. Tworzące krzewy
łukowate pędy osiągają wysokość od 4 do 7 m. Gatunek jest mało wymagający pod
względem klimatycznym
i glebowym. Rośnie z powodzeniem nawet
na glebach V i VI klasy.
Posiada skłonność do tworzenia wielu pędów
i szybkiego rozrostu. Powoduje to,
że jest wykorzystywana do produkcji biomasy. Raz do roku należy podcinać pędy
na wysokości 15-20cm. Następnie pędy są cięte na zrąbki, dzięki czemu materiał
szybciej wysycha. Produkt ten może być brykietowany, spalany czy też zgazowany
do metanolu. Warto zaznaczyć, że gatunek ten występuje w Polsce w stanie
dzikim i jest odporny na niskie temperatury.
Sadzona na obrzeżach lasu może tworzyć również pasy przeciwpożarowe w okolicach,
gdzie mimo zakazów nadal są wypalane trawy. Małe wymagania temperaturowe sprawiają,
że od wczesnej wiosny krzewy róży są dobrze uwodnione, przez co ogień dochodząc
do zwartych nasadzeń znacznie słabnie, a po pewnym czasie przygasa.